رنجنامه يک زنداني سياسي !؟

به نام سعادت ملت ايران و با درود به جانباختگان راه آزادي
آيا من يک زنداني سياسي هستم ؟
(امداد از تمامي فعالين حقوق بشر)
سالها پيش به دليل فشارهاي فزاينده اي که بر من وخانواده ام وارد ميشد مجبور شدم دست به کاري زنم که امروزم را در زندان رجائي شهر کرج و بين زندانيان سياسي بکشاند .
سالها پيش زماني که من يک کارمند ساده شرکت نفت بودم برادرم از کشور خارج شد و به سازمان مجاهدين خلق پيوست .
وزارت اطلاعات هر روز من را احضار ميکرد و تحت بازجويي هاي سخت و فشرده قرار ميگرفتم . هرروز بايد توهين و تحقير مامورين وزارت اطلاعات را تحمل ميکردم. فشارهاي اين وزارتخانه به جايي رسيد که در محل اشتغال من نيز تاثير گذاشت و شرکت نفت هر چند ماه من را به نقطه اي دور از زن و فرزند به ماموريت (تبعيد) ميفرستاد. در ضمن من و خانواده ام را از کشور ممنوع الخروج نموده بودند و عرصه زندگي بشدت بر من و خانواده ام تنگ شده بود .
من به نشانه اعتراض و براي ضربه زدن به حکومت ديکتاتوري ايران و براي نجات دادن جان خود و خانواده ام تصميم گرفتم به تنهايي هواپيماي شرکت نفت را بربايم و در يک کشور آزاد به زمين بنشانم . اين عصيان يک ايراني بود که از شرايط موجود به تنگ آمده بود . سوخت هواپيماي ما تا فرودگاه بصره بيشتر جواب نداد و بعد از چندي ديگر ديکتاتورهاي کشور عراق و اردن من را تحويل حکومت آخوندي دادند .
اکنون جرم من اقدام عليه امنيت کشور است و رژيم من را يک زنداني سياسي ميداند و به مرگ محکوم کرده است . ولي چرا فعالين حقوق بشري و مبارزين سياسي حاضر نيستند عصيان من را بر عليه حکومت قبول کرده و حداقل حمايتهاي حقوق بشري خود را از من دريغ ميورزند . مگر يک مبارز سياسي کاري جز عصيان بر عليه شرايط موجود انجام ميدهد ؟ براستي معيار براي يک زنداني سياسي چه چيزي ميتواند باشد ؟ بهتر است اين را هم بگويم همان برادر من که عضو سازمان مجاهدين خلق بود چندي پيش در نروژ توسط تروريستهاي رژيم آخوندي به شهادت رسيد و فرزند ارشد من نيز که براي گزارش دادن وضعيت من به سازمانهاي حقوق بشري و نجات من از زير حکم اعدام فعاليت ميکرد بدست جلادان رژيم آخوندي کشته شد . باز هم سئوال ميکنم آيا من زنداني سياسي نيستم ؟ آيا من مستحق حمايتهاي فعالان حقوق بشر نيستم ؟ در طول زندان خود انسانهاي زيادي را ديده ام که همانند من عليه رژيم آخوندي عصيان کرده ، رژيم آنها را جزو زندانيان سياسي ميداند ولي ديگر مبارزان و اپوزيسيون آنان را زندانيان عادي ميدانند و اگر خيلي لطف کنند ميگويد زنداني امنيتي . تنها به آن دليل که مبارزه آنها و عصيانشان به شکل ديگري بوده است . براي مثال دو نفر به نامهاي فاضل رمضاني و حاجت مراد محمدي از ايل بختياري ، بدليل ظلم و ستم زياد پاسداران آن منطقه دست به شورش ميزنند و بعد از چندي دستگير ميگردند . هر دو نفر نيز اکنون در زنداني رجائي شهر کرج در زير حکم اعدام به سر ميبرند و جرمشان نيز اقدام عليه امنيت کشور است آيا اين دو تن زنداني سياسي نيستند ؟ چون به هيچ حزب و گروهي تعلق ندارند ؟
چرا رژيم ما را زنداني سياسي ميداند ولي شما نه ؟ چرا فعالان حقوق بشري از ما حمايت نميکنند و ميگذارند تا رژيم هر کاري که ميخواهد با ما بکند ؟
پايدار وطن هميشه
عليرضا کرمي خيرآبادي
زندان رجائي شهر (گوهردشت) کرج
03/04/85