نامه بهروز جاويد تهراني

ظرف کمتر ازپنج هفته ما دومبارز ارزشمند را درزندانهاي مخوف اوين و رجائي شهر ( گوهردشت) از دست داديم. چهل روز پيش اکبر محمدي ، دانشجوي مبارز بعد ازسالها زندان و پس از 9 روز اعتصاب غذا، جان پاک خود را به پاي آزادي مام وطن از قيد تحجر واستبداد فدا کرد.
چند روز پيش هم ولي الله فيض مهدوي که در اعتراض به ابتدائي ترين حقوق خود، يعني ملاقات با وکلايش که از وي دريغ گشته ، و همگي معتقد بودند که ولي الله هرگز از حق دادرسي در دادگاهي عادلانه بهره مند نگشته بود ، در زندان رجائي شهر ( گوهردشت) به اعتصاب غذا دست زد. البته دستيابي به ملاقات با وکيل مدافع ، تنها خواسته وي نبود. بلکه همچنين تقاضا داشت تا به زندان اوين منتقل شود و لغو حکم اعدامش، که در بي دادگاه انقلاب حکومت مطلقه و بدون حضور وکلايش صادر شده و سپس به ابد تبديل شده بود ، به وي ابلاغ گردد. هيچ کدام ازاين خواسته ها عملي نشد و او نيز ، چون اکبر محمدي پس از 9 روز اعتصاب غذا ، که چهار روزش به اعتصاب خشک تبديل گشته بود ، به علت ايست قلبي به بهداري زندان وسپس به گفته مسئولان زندان، به بيمارستاني درخارج از زندان( البته به گفته مسئولين قوه قضائيه به بيمارستان شريعتي) اعزام شد. و در آنجا به گفته کارکنان حراست زندان با مرگ مغزي مواجه گشت..من قصد ندارم براساس فرضيات ، قوه قضائيه و سازمان زندانها را به قتل يا عدم رسيدگي پزشکي کافي متهم نمايم . در زندان به سر ميبرم و مدارک و شواهد لازم را براي صدور چنين قضاوتي در دست ندارم . ولي ادعاهاي مسئولين سازمان زندانها ، دال بر "خود کشي" وي در من شک نزديک به يقيني را بوجود آورده که حداقل ، ايشان، خود معتقد به گناهکاري شان هستند و با بيان و اصرار بر ادعاي دروغ سعي در پوشاندن واقعيت دارند.

نکته ديگر اينکه مدير کل روابط عمومي سازمان زندانها (سليماني) ادعا نموده که ولي الله فيض مهدوي درحمام بند خود را حلق آوبز نمود. و او اصلا دراعتصاب غذا نبوده است. من شهادت مي دهم که ولي الله فيض مهدوي از روز شنبه 4/6/1385 خورشيدي دست به اعتصاب غذا زده وخبر خودکشي وي ازسوي قوه قضائيه کذب محض است.

موضوع اعتصاب وي درهمان تاريخ درتمام سايتها و رسانه هاي آزاد اعلام رسمي شده بود و زندان نيز ازاين اعتصاب و خواسته هاي وي اطلاع کامل داشت. روز بعد از مرگ ولي الله فيض مهدوي هيئتي از مقامات بلند پايه زندان به همراه دوربين فيلمبرداري به داخل بند محل نگهداري ما آمده و ابتدا با تشويق به آزادي و سپس با تهديد به تبعيد به بند قاتلين و زندانيان شرور از ما خواستند تا شهادت دروغ داده وعنوان کنيم که ولي الله ، هرگز دراعتصاب غذا نبوده و خود را در حمام بند حلق آويز کرده است. البته هيچ يک از ما حاضر به چنين عملي نشده و جواب مسئولين را تنها با سوال هاي خود داديم : چگونه کسي که اميدوارانه دست به اعتصاب غذا براي تحميل خواسته هايش به مديريت زندان زده است ، خود را حلق آويز مي کند؟ و چگونه است که کسي که در اثر خفگي جان داده است را ميتوان احياء کرده و در بيمارستان بستري نمود؟ يا اينکه حکومتي که هميشه درحال محکوم کردن جنايات زندان گوانتانامو مي باشد ، مرگ دو زنداني سياسي را در فاصله اي کمتر از يکماه توجيح مي کند؟ شايد زندانيان سياسي حق مردن براثر اعتصاب غذا را هم ندارند؟ و بايد ، بقول زندانبانان "مثل سگ" جان بکنند!

ما ميدانيم که وحشت رژيم ازاين است که مبادا پافشاري ولي الله فيض مهدوي و اکبرمحمدي، به الگوئي براي جوانان ودانشجويان درپيگيري مطالبات وحقوقشان تبديل گردد. آنها مي خواهند اين حقيقت را مانند حقايق بيشمار ديگر وارونه جلوه دهند و به زعم خود آن را درافکار عمومي لوث کنند!

ديگر اينکه بارها رژيم درروزنامه هاي خود سعي کرد ولي الله فيض مهدوي را عامل بمب گذار در دادگاه انقلاب معرفي نمايد ، درصورتيکه سال گذشته درشب عاشورا حجت زماني را به همين اتهام اعدام کرده بود. بالاخره کداميک از ايشان بمب گذار دادگاه انقلاب بوده است: ولي الله فيض مهدوي يا حجت زماني؟! البته از حکومتي که صدها نفر را تنها به علت تشابه اسمي اعدام کرده است و "شهرام و بهرام" حالي اش نيست، انتظاري جز اين نيست. اما ولي الله فيض مهدوي در مرز ايران وعراق دستگير شد درحالي که حتي مسلح نبود و اتهام وي تنها رابطه و هواداري از سازمان مجاهدين خلق بوده و وي با همين اتهام، قريب به شش سال را درزندانهاي مخوف رژيم سپري کرد.

متاسفانه اينها تنها سوالات ما نيست ، بلکه براي ما جالب است که بدانيم چرا رژيم جنايتکار آخوندي که نتوانست مرگ اکبر محمدي را بخاطر اعتصاب غذا انکار کند ، به خود اجازه داد که به آساني تهمت خودکشي را به فيض مهدوي بزند؟ البته اين سوأل ما متوجه مدعيان نيروهاي حامي حقوق بشر و زندانيان سياسي است. آيا جز عدم حمايتهاي تبليغاتي کافي از ولي الله فيض مهدوي و اعتصاب غذاي او مي توان دليل ديگري را بر شمرد؟

درپايان شهادت ميدهم که هرگز از دوست و برادر آزاديخواه خود کلامي به دروغ نشنيدم! هيچ گاه رفتار زننده اي از وي نديدم ! جز صفا و يکرنگي و حق طلبي در او نيافتم! بدانيد که پدر وي ازرده هاي بالاي نيروي هوايي ارتش و نظام بود و اگر ولي الله مي خواست به راحتي مي توانست جزء آقازاده ها ي اين حکومت باشد. اما خوي يک رزمنده حق طلب و عدالتخواه هرگز به وي اجازه سقوط به چنين درجه اي از بي شرافتي نداد، و دقيقا به همين علت مرگش از او يک قهرمان و اسطوره ساخت.

بارها در روزنامه هاي فرمايشي رژيم ديدم که به وي لقب منافق داده بودند درصورتيکه شهادت مي دهم منافق اين دروغ گويان وانسان ستيزان بي آبرو حکومت جمهوري اسلامي هستند وبازهم شهادت مي دهم که تنها بمبي که توسط ولي الله فيض مهدوي منفجر شد ، بمبي بود که صداي آن را تمام مردم عالم شنيدند و چاشني آن بمب چيزي نبود جزاعتصاب غذا دراعتراض به بي عدالتي ها يي که درحق وي وملتش روا داشته بودند .

روحش شاد باد!
بهروز جاويد تهراني
زندان رجائي شهر /20/6/1385