نامه سرگشاده عليرضا کرمي خير آبادي به ريس کل دادگستري

عطف به مطلبي از اقاي عليرضا اوائي رئيس کل دادگستري استان تهران در روزنامه حمايت مورخه 10/7/85 تحت عنوان <نفس دادن مرخصي به زندانيان يک نيت مقدس است >
اينجانب علي رضا خيرآبادي،زنداني امنيتي که درسالن فرعي 5 زندان رجائي شهر کرج،نگهداري مي شوم ،خطاب به رئيس کل دادگستري استان تهران اعلام مي دارم که بنده قريب 8 سال است که به جرم دورغين جاسوسي براي حکومت ساقط شده حزب بعث عراق،در زندانهاي همين استان تهران بسر ميبرم وبراثر شکنجه هائي که شده ام (همانگونه که قبلا نيز خدمت مردم عزيزمان اعلام کرده ام )از ناحيه کمر،زانوان،مجاري ادرار،قلب ،ضعف دست وپا دراثر سکته مغزي تحميلي،تورم در شبکيه چشم چپ، کم شنوائي گوش راست،وجود صوت شديد ومستمر در سر بعلت ارسال صوت با فرکانسي خاص به سلولم بهنگامي که قرار بود حافظه ام پاک شود و اختلال در جهاز تنفسي بعلت ارسال گازهاي مختلف بداخل سلولم که مجبور بودم مدت چهار ماه از زير درب سلول تنفس کنم ونيز سوقصد چند باره بجانم،همچنان در رنج وعذاب هستم ودراين هشت سال ،براي درمانم هيچ اقدام موثري صورت نگرفته است وبا توجه به نظر اعضاءکميسيون پزشکي بيمارستان رجاي شهر که اشعار ميدارد مي باستي براي يک عمل جراحي به بيمارستاني مجهز در خارج از زندان انتقال داده شوم ،معذالک با مخالفت مقامات امنيتي و قضائي جمهوري اسلامي روبرو هستم و نيز در همين مدت ،برادرم عبدالرضا کرمي خيرابادي که از هواداران سازمان مجاهدين خلق بود،در کشورنروژ،ترور شده،پسرم اميد کرمي خيرابادي بطور مشکوکي کشته شده ،دخترم نگار کرمي خيرابادي ايضا به طرز مشکوکي بوسيله ماشين زير گرفته شده ويکسال است که هر دو پايش در گچ ميباشد (در حال حاضر زمين گير ميباشد )و همچنين دختر بزرگم در حالي ازدواج کرد که بنده همچنان در زندان بودم و براي هيچکدام از اين موارد به من مرخصي داده نشده ،حتي چند ساعت مرخصي تحت الحفظ براي شرکت در مراسم تدفين پسر بزرگم را نيز از من دريغ کرده اند انوقت شما ،دم از نيت مقدس مرخصي دادن بزندانيان ميزنيد؟اقاي اوائي،من پنج فرزند ديگر دارم که چهار نفر از انها اناث ميباشند وشما 8 سال است که سرپرستي ومحبت پدارانه مرا ،از انها دريغ کرده ايد.اين تراژدي را ،سوء مديريت قضائي شما وهمکارانتان براي من و خانواده ام ايجاد کرده ،چگونه انرا توجيه خواهيد نمود؟ اگر اطلاع نداريد به شما توصيه ميکنم که پرونده مرا 78/1657/ط-28/8/1378 در شعبه20 دادگاه انقلاب تهران مطالعه فرموده واز اقاي موحدي کرماني،قاضي پرونده ام که يک روحاني هستند ،سوال بفرمائيد که علاو بر مشکلات مطرح شده فوق ،چگونه عليرغم انکه حکم مصادره اموال ندارم اموالم را ضبط کرده و پس نميدهيد تا بچه هايم سر بار ديگران نباشند ضمنا من حدود 20 سال در شرکت ملي نفت ايران سرويس(سابقه کار)دارم چرا راي به پرداخت مطالبات قانوني من از سوي شرکت نفت را نميدهيد؟جرمي را که به من نسبت داده ايد کذب محض است و حقيقت ندارد اگر هم حقيقت داشته باشد ،که من دارم تحمل کيفر ميکنم پس چرا مطالبات قانوني من از شرکت نفت را بجرم مرتکب نشده من ربط داده ايد؟ ايا هزينه اي را که من پرداخت کرده ام (کشته شدن برادر و پسرم ،زير ماشين گرفته شدن دخترم و حبس 8ساله خودم در شرايط بسيار بد و طاقت فرسا )کفايت نميکند تا دست از عناد با من برداريد ؟ لطفا صحبت از نيت مقدس نفرماييد که با عملکردتان منافات دارد .
علي رضا کرمي خير ابادي
زندان رجايي شهر کرج
سالن فرعي 5
14/7/1385