گزارش از اخراج رزيتا تشکر دانشجوي بهايي

در ميان گزارشات تأسف بار حقوق بشري که بصورت سيستماتيک منتشر مي گردد، يکي از موارد مستمر نقض حقوق شبر در ايران مربوط به حقوق جامعه بهائيان مي باشد . با توجه به اينکه ايران مرکز و مادر اين آئين به شمار مي آيد، پيروانش از همه حقوق انساني خود از جمله حق تحصيل، حق کسب درآمد، حق اسکان و يا بهتر است بگوييم حق زندگي محروم اند. حقوقي که در دايره حقوق اجتماعي يا شهروندي نيستند و جزو حقوق اوليه هر انساني بر روي کره خاکي است.
از سال 1359خورشيدي تا به حال جامعه بهائي ايران از حق تحصيل محروم بوده است؛ تا قبل از اينکه پيوستن حق تحصيل به حقوق فردي در مجلس ششم تصويب شود گروندگان به اين دين در هيچ سازمان آموزشي پذيرش نمي شدند ولي اکنون که اين قانون يعني حق تحصيل در ميان حقوق فردي است نه اجتماعي، بهائيان بعد از پذيرش و نام نويسي در دانشگاهها و مراکز آموزشي به سرعت و بدون ارائه حکم اخراج کتبي و کاملاً غيرقانوني و شفاهي اخراج مي شوند.
يکي از اين افراد اخراج شده خانم رزيتا تشکر است که بعد از قبولي در آزمون سال 1385 دانشگاهها، در رشته مترجمي زبان دانشگاه پيام نور واحد دولت آباد اصفهان در مهر همان سال پذيرش مي شود و تنها به مدت سه هفته اجازه حضور در کلاس را پيدا مي کند.
بعد از سه هفته که از شروع کلاس ها در اين دانشگاه مي گذرد يعني اواسط آبان خانم تشکر به حراست پيام نور منطقه سه اصفهان احضار و همانجا حضوراً و بدون ارائه حکم و تنها به دليل ديني که دارد همراه با ضبط مدارک و هزينه ثبت نام اخراج مي شود. ايشان بعد از اخراج مراجعات و نامه نگاري هاي زيادي را به سازمانهاي دولتي از قبيل دانشگاه پيام نور، سازمان سنجش، وزارت علوم، شوراي عالي انقلاب فرهنگي، ستاد حقوق بشر قوه قضاييه و امور دانشجويان داخلي و حراست کل وزارت علوم داشته است اما هيچ گونه حکم اخراج يا پاسخي دريافت نکرده است که به اين دليل از وزارت علوم به ديوان عالي عدالت اداري شعبه 5تهران شکايت مي کند اما بازهم بي نتيجه مي ماند.
گفتني است به تازگي دانشجويان بهائي از جمله خانم تشکر که در کنکور سال بعد شرکت مي کند براي ثبت نام در دانشگاهها با مانعي به اسم "نقص پرونده" مواجه مي شوند.
خانم تشکر همچنين به دنبال احقاق حق انساني خود طي سه نامه به شخص احمدي نژاد که آخرين آن 8/7/86 بوده است، خواستار رسيدگي به پرونده او و ارائه دليل قانوني براي اخراج و نقص پرونده خود است.
چنين روند سخت و دشواري را تقريباً تمام دانشجوياني که به دلايل عقيدتي اخراج مي شوند دنبال مي کنند اما کسي به آنها پاسخگو نيست. دانشجويان و دانش آموزان بهائي مانند خانم تشکر مجبور به استفاده از مراکز آموزشي غير رسمي درون محفلي هستند در حالي که در قوانين جمهوري اسلامي(از جمله ماده 30 قانون اساسي) و اعلاميه جهاني حقوق بشر(از جمله ماده بيست و ششم) که جمهوري اسلامي به آن متعهد است به صراحت استفاده از آموزش را براي همه رايگان و جزو حقوق هر انساني دانسته اند.
مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران ضمن اعتراض به تداوم نقض حقوق اقليتهاي مذهبي بالاخص جامعه بهائيت در ايران خواستار توقف اين روند مي باشد.