پيش بسوي 8 مارس ، روز جهاني زن

در هشتم مارس 1857، زنان کارگر پارچه بافي درآمريکا به مبارزه برخاستند. شرايط کار و زيست کارگران زن بسيار وحشتناک بود ، ساعات کار طولاني و کشنده، استثمار شديد، دستمزد اندک و محروميت از هر گونه امکانات رفاهي. بعلاوه آنها بار نگهداري و بزرگ کردن فرزندان و کار بردگي خانگي در خدمت شوهران و مردان خانواده را هم بدوش مي کشيدند.

پس به خيابانها ريختند و خواهان افزايش دستمزد، کاهش ساعات کار و بهبود شرايط کار شدند. اين مبارزه، نقطه عطفي در تاريخ مبارزه زنان و کارگران در گوشه اي از دنيا محسوب شد. اين روز در سال 1975از سوي سازمان ملل به عنوان روز جهاني زن معرفي شد .

در بسياري از کشورهاي جهان زنان با مبارزات خود به برخي از حقوق خود دست يافتند و زنان ايراني نيز از اين قاعده مستثني نبودند

از حرکتهاي ماندگار زنان در جنبش تنباکو و رهبري قيامهاي مردمي آذربايجان در اعتراض به قحطي توسط شيرزنان تبريزي تا دوراني که در فضاي مغضوب سنتي و افکار محدود عوام ، شاهد انتشار اولين نشريه ويژه زنان در سال 1289 خورشيدي با نام دانش بوديم که خود نشانگر خودباوري و حقيقت طلبي زنان و همچنين اعلام برائت از تمامي باورهاي غلط و نادرست جامعه در مورد آنها بود که مي توان اوج اين حرکت را در افتتاح اولين مدرسه ويژه دختران در تهران توسط طوبي رشديه و پس از آن توسط بانو استر آبادي جستجو کرد.

اما با انقلاب 1987 در ايران و با روي کار آمدن حکومت جمهوري اسلامي حمله به زنان آغاز شد و مسئله حذف زن از جامعه به يکي از اولين دست آوردهاي حکومت اسلامي در قلب قوانين مجازات اسلامي بدل شد که منجربه يک عقب گرد فاحش پس از نيم قرن مبارزه شد.

اما اتمام روزهاي پر التهاب دهه 90ميلادي در ايران که تمامي جنبش ها و احزاب و سازمان هاي ترقي خواه سرکوب شده بودند و جامعه مدني ايران رو به انفعال رفته بود با رشد مجدد جامعه مدني همراه شد ، جنبش زنان نيز به مانند ساير جريانات پس از دو دهه سرکوب جوانه زد و روز 22 خرداد ماه 85 شمسي تبديل به نقطه عطفي در تاريخ مبارزات جنبش زنان شد ، هر چند که در اين روز بدترين نوع برخورد با زنان ايراني صورت گرفت و بيش از 130 تن از زنان و مردان برابري طلب بازداشت شدند اما جنبش زنان در ايران تولدي دوباره يافت و وارد مرحله اي جديد از فعاليت ها گشت.

کمپين يک ميليون امضا براي رفع قوانين تبعيض آميز يکي از جنبش هاي منسجمي بود که پس از 22 خرداد ماه 85 بوجود آمد و رژيم جمهوري اسلامي را در برابر خواست بحق زنان آزادي خواه ايران به چالش کشيد .

با گذشت بيش از 18 ماه از راه اندازي اين کمپين بيش از 40 تن از اعضاي آن با احضار به سازمان هاي اطلاعاتي و امنيتي بازداشت و احکامي چون زندان را دريافت کرده اند و دستگاه امنيتي همچنان با احضار و تهديد فعالان سعي دارد از ادامه فعاليت آن جلوگيري نمايد .

همچنين حکومت جمهوري اسلامي در ابعاد ديگري نيز به مبارزه بر عليه زنان در سطح وسيعتري نيز پرداخت از بازداشتهاي کور و بي هدف در قالب طرحهاي گوناگون از قبيل امنيت اجتماعي و اخلاقي ، طرح لباس ملي ، جداسازي زنان و مردان در اماکن عمومي ، ساخت بيمارستان و پارک مخصوص زنان همه و همه به منظور تحت فشار قرار دادن و محدود نمودن زنان در سالهاي اخير ميباشد.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران ضمن تبريک به مناسبت روزجهاني زن ( 8 مارس ) به عموم ملت ايران ، حمايت خود را از تمامي حرکتهاي مدني و در چهارچوب قوانين بين المللي اعلام داشته و با اعتراض به قوانين تبعيض آميز وغيرانساني در مکتوبات و قوانين جمهوري اسلامي خواستار پايان دادن به تبعيض جنسيتي و روند برخوردهاي غبرمسئولانه نسبت به شهروندان مي باشد.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران