بيانيه بيست و نه تن از زندانيان مارکسيست و آپوئيست زندان رجايي شهر کرج به مناسبت 8 مارس

با درود و عرض سلام و تبريک به مناسب 8 مارس روز جهاني زنان
اين روز را به کليه زنان زحمتکش ، مادران داغديده و انجمنها و اتحاديه هاي زنان ، فعالان دانشجويي و همه رفقاي خستگي ناپذير راه مبارزه تبريک عرض مينمائيم.
اميد ما اين است که مبارزه زنان با رسيدن زن به حق واقعي خود نقطه عطفي در جهت رسيدن به آزادي جامعه بشري باشد . تاريخ انسانها از زمان برده داري تا به امروز بر پايه يکسري قانونها و مقررات خاص که هميشه نفع سردمداران و حاکمان خودکامه در آن بوده پايه ريزي شده است و تا به امروز که دنيا به پست مدرنيسم رسيده است اين قضيه دوام ميکند منتها با يک شکل و قالب ديگر .
در تاريخ انسانها عدالت اجتماعي و انساني به معناي عام و کلي فقط در دوره مادر سالاري يعني عصر نوسنگي بوده است با پايان دوره مادر سالاري و شروع تمدن برده داري ، زن نيز به برده تبديل شد و شمارش معکوس تدريجي نابودي ارزش هاي انساني و معنوي شروع شد ، دست آورد و هديه تمدن برده داري فقط به بردگي کشيدن زنان و انسانها نبود بلکه به زنجير کشيدن تمام ارزش هاي انساني و معنوي و گرفتن حق آزادي آنان بود ، با پايان تاريخ مصرف تمدن برده داري و شروع تمدن فئوداليسم ابنار نيز زنان ، ارزش هاي آنان پايمال شد منتها با يک رويه ديگر.
در برده داري و جهالت که جزئي از آن بود داشتن دختر به عنوان يک عيب بزرگ و اساسي به شمار ميرفت و زنده به گور ميشدند ولي در اين تمدن زن به عنوان يک وسيله در زندگي نه به عنوان شريک زندگي تبديل شد و اين شيوه هنوز در کشورهاي جهان سومي و خاورميانه اي بر روي زنان اعمال ميشود.
با شروع تمدن بورژوازي و سرمايه داري در قرون 17 و 18 در اروپا اينبار نيز جبهه اي نو و تازه جهت به کاربردن و به بردگي کشيدن زنان باز شد که نسبت به مقتضي زمان اين تمدن از تمدنهاي قبل از خود خيلي خطرناکتر بود.در اين رويه اي که ما امروز در دنياي مدرن و پست مدرنيسم ميبينيم در واقع نشئت گرفته از همين تمدن يعني تمدن سرمايه داري ميباشد . امروز ميبينيم که کشورهاي قدرتمند و سلطه گر شعار آنان برابري و احقاق حقوق زنان ميباشد ولي در عمل بيشتر زنان را اسير برنامه ها و چارچوبهاي سياسي و اقتصادي خود کرده اند و آنان با اينکار فقط زنان را از مسير اصلي مبارزه خود منحرف ميسازند که به بيراهه رفتن مسير مبارزه زنان برابر است با بيراهه رفتن در راه آزادي
بزرگترين نقطه ضعف تاريخ به برده کشاندن زنان بود و ثمره بي عدالتي آن در جامعه امروزي و بشري خود ميبينيم پس بنابراين انسان زماني به آزادي واقعي ميرسد که بتواند اين نقطه ضعف را به نقطه قوت تبديل کند و زن در جامعه به عنوان يک نيروي برابر از نظر فکري و اقتصادي و اجتماعي تبديل شود و اين امر امکان پذير نميباشد جز با مشارکت و سازماندهي زنان و مبارزت خودشان در اين راه . نيروي اساسي جامعه در مبارزه زنان و جوانان ميباشد و ما در اينجا از کليه تشکلها ، اتحاديه ها و از انجمن هاي دانشجويي زنان و دختران تقاضا داريم تا با مشارکت خود گام اساسي را در اين راه بردارند و پيشرو جامعه باشند جهت احقاق حقوق انساني و آزادي و در اين راه با هم هماهنگ و متحد باشند چراکه تنها صنفي که بتواند آزادي زنان را به آنان بدهد و در واقع بگيرد کس و يا صنفي نيست جز خود زنان .
يکبار ديگر ياد پيشگامان مبارزات آزادي و آزادي زنان ، کلارام ، روزارين ، زيلان ، بريتان ، رخشان ، روناهي ، سماعي جان و هزاران شهيد راه آزادي زنان را گرامي ميداريم و اميدواريم که همه زنان لايق خون و راه اين شهيدان باشند چرا که اين قهرمانان بودند که با جان ، خون و مبارزات خود ثابت کردند که زن لايق يک زندگي آزاد و انساني است در آخر از اتحاديه هاي زنان و سازمانهاي حقوق بشر ميخواهيم که فراتر از چارچوبهاي سياسي و نظامهاي سطله و کشورهاي منفعت طلب در راه خدمت به حقوق انسانها گام بردارند و صداي خود را هماهنگ با صداي ديگر مبارزان راه آزادي نمايان کنند .

با سلام و درودها و احترامات انقلابي
جمعي (بيست ونه) از زندانيان مارکسيست و آپوئيست زندان رجايي شهر کرج