نوزده سازمان مدافع حقوق بشر با صدور بيانيه اي خواهان حمایت از حقوق نوکیشان مسیحی درون ایران از سوی جامعه بینالملل و توابع سازمان ملل متحد شدند.
متن ترجمه شده اين بيانيه را در ادامه بخوانيد:
مقامات جمهوری اسلامی ایران در تابستان 2016 فشار بر جامعه نوکیشان مسیحی که پیشینه اسلامی داشتند را به بالاترین حد خود رساندند.
بنا بر گزارشهای رسیده از سوی منابع موثق و بستگان، ماموران امنیتی 79 مسیحی را در فاصله بین ماه می و آگوست در مناطق مختلف ایران بازداشت کردهاند. اکثریت قریب به اتفاق آنها از چند روز تا یک ماه تحت بازجویی مستمر بوده و یا در بازداشت به سر بردهاند.
در زمان تنظیم این گزارش، برخی از دستگیر شدگان کماکان بدون هیچگونه اتهام مشخصی در بازداشت به سر میبرند. سازمانهای حقوق بشری معتقدند که تعداد بازداشت شدگان بیش از این آمار میتواند باشد، چرا که برخی از بازداشتها گزارش نشده است.
دولت ایران سیاست منع تغییر دین مسلمان زادگان از طریق شرکت در “کلیسای رسمی” را در سال 2012 اتخاذ کرد. از اینرو نوکیشان مسیحی مجبور به تجمع در گروههای غیر رسمی مانند “کلیسای خانگی” شدهاند. این تجمعات غیرقانونی قلمداد شده و غالبا مورد هجوم نیروهای امنیتی قرار میگیرند. تنها در آگوست 2016 حداقل 4 کلیسای خانگی و اعضای آن بازداشت و بازجویی شدهاند.
مسوولان و اعضای کلیساهای خانگی عمدتا با اتهاماتی چون “اقدام علیه امنیت ملی از طریق راه اندازی کلیساهای خانگی” مواجه میشوند. گروهی از نوکیشان مسیحی در ماه می 2016 در رشت با اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” بازداشت شدند. حکم آنان از زمان ابلاغ (15 اکتبر 2016) تا کنون در تعلیق است. سه تن از مردان به اتهام نوشیدن “شراب همدلی” به تحمل 80 ضربه شلاق محکوم شدند و بسیاری از این بازداشتیها کماکان منتظر ابلاغ حکمشان هستند.
مقامات ایران با ایجاد فشار بر رهبران جامعه مسیحیت از طریق تهدید مستقیم یا آزارو اذیت عامدانه، آنان را مجبور به ترک وطن میکنند. بنا بر گزارشها به تعدادی از گرداندگان کلیساهای خانگی در طول بازجویی گفته شده است که به 5 تا 10 سال حبس محکوم خواهند شد، مگر اینکه کشور را ترک کنند. در نمونهای دیگر، مسیحیان اذعان کردهاند که احضار روزانه آنان برای پرسش و پاسخ به دفاتر اطلاعات به رویه ای آزار دهنده تبدیل شده است، یا اینکه ماموران با مصادره اسناد و مدارک شناسایی به منظور بازداشتن قربانیان (نوکیشان مسیحی) از خرید و فروش املاک و مستقلات، ماشین و یا ترک اجباری مشاغلشان آنها را مورد آزار قرار میدهند.
این نمونه از رفتار نسبت به مسیحیان و نوکیشان نقض آشکار “قانونی اساسی ایران” و تعهدات بینالمللی میباشد. ماده 14 قانون اساسی ایران با در نظر گرفتن حقوق اولیه مذاهب غیر اسلامی، بر رعایت حقوق مذاهبی چون مسیحیت، یهودیت و زرتشتیان تاکید دارد. همچنین ماده 19 قواعد محکمی را برعلیه تبعیض وضع کرده و ماده 23 نیز مقامات را از تفتیش عقاید افراد یا برخورد با اشخاص به خاطر عقایدشان را منع کرده است.
ايران به عنوان كشوري عضو ميثاق بين المللي حقوق مدني و سياسي موظف است از عدم تبعيض بر اساس مواد 2 و 26 اين معاهده و براي حفظ آزادي انديشه و مذهب بر اساس ماده 18 همان میثاق اطمينان حاصل كند. ماده 18 به طور خاص حفاظت از حقوق افرادی که قصد تغییر مذهب یا عقیده دارند را در نظر گرفته است.
جامعه بینالملل
از زمان برداشته شدن تحریمهای بینالمللی، رهبران جهان به افزایش روابط با ایران و توسعه موقعیتهای تجاری تمایل نشان دادهاند. به عنوان مثال، پارلمان اروپا در ژوئن 2016 تحلیل استراتژی خود در روابط با ایران به دنبال توافق هستهای را با کمترین اشاره به موارد حقوق بشری منتشر کرد.
سازمان های امضا کننده این بیانیه، واکنش های زیر را به جامعه بین الملل و همینطور دولت ایران توصیه می کنند:
1- دولتها باید حقوق بشر از جمله رعایت حقوق اقلیتهای مذهبی را در مناسبات دو طرفهشان با جمهوری اسلامی ایران در نظر بگیرند. سازمان های دولتی باید راههای فراتر از گفتگو را در نظر بگیرند تا مطمن شوند ناقضان حقوق بشر در برابر اعمال خود پاسخگو و مسئول خواهند بود و همینطور اطمینان حاصل کنند که این روابط دوجانبه تجاری و دیپلماتیک به نقض هیچ قسمی از حقوق بشر منجر نمی شود.
2- دبیر کل و گزارشگران تازه منصوب شده از جمله گزارشگر آزادی مذاهب و نیز گزارشگر ویژه حقوق بشر در امورد ایران باید با توجه به مسئولیتها و وظایفشان، نقض آزادی ادیان در ایران را رصد کرده و به صورت کامل به اعضای سازمان ملل متحد گزارش دهند.
3- جمهوری اسلامی ایران باید اطمینان حاصل کند موارد مندرج در قانون اساسی ایران، اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی در ایران رعایت خواهد شد از جمله حق آزادی مذهب و عقیده، حق تغییر مذهب و همینطور حق بی اعتقادی به مذهب برای تمام شهروندان و افراد مقیم در اين كشور محترم شمرده خواهد شد.
با تشکر
سازمان های امضا کننده این بیانیه:
- اتحاد براي ايران
- اسمال مديا
- اصل 18
- انجمن دفاع از حقوق بشر مردم اذربايجان
- بنياد سيامك پورزند
- بنياد عبدالرحمان برومند
- تاثير بر ايران
- جمعیت حقوق بشر کردستان در ایران-ژنو
- سازمان حقوق بشر اهواز
- سازمان ديده بان خاورميانه
- سازمان همه با هم عليه مجازات اعدام
- سازمان حقوق بشر ایران
- عدالت براي ايران
- عرصه سوم
- كمپين بين المللي حقوق بشر براي ايران
- كمپين فعالين بلوچ
- مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران
- مركز حاميان حقوق بشر
- همه حقوق بشر براي همه در ايران